به عنوان یک مکان مهم برای استراحت و تفریح کودکان و خانواده ها ، باید زمین های بازی در فضای باز برای تعادل ایمنی ، کارایی و سرگرمی طراحی شود. ساخت و سازهای خوب و طراحی شده نه تنها تجربه کاربری دلپذیر را فراهم می کند بلکه طول عمر این تسهیلات را نیز گسترش می دهد و هزینه های نگهداری را کاهش می دهد.
با توجه به ساختار اساسی ، انتخاب مواد کفپوش زمین بازی بسیار مهم است. تشک های لاستیکی ، چمن مصنوعی یا شن و ماسه گزینه های متداول هستند و به طور موثری تأثیر سقوط و رعایت استانداردهای ایمنی بین المللی را به خود اختصاص می دهند. سازه های پشتیبانی به طور معمول از فولاد گالوانیزه یا چوب تحت درمان ساخته می شوند تا از ثبات در آب و هوا و خورشید اطمینان حاصل شود. تمام اجزای فلزی باید با ضد زنگ زدگی درمان شوند و مواد چوبی برای محافظت در برابر خوردگی باید مهر و موم شوند.
منطقه بندی عملکردی باید نیازهای گروههای سنی مختلف را در نظر بگیرد. مناطق کودک نو پا باید شامل ویژگی های ملایم مانند اسلایدهای کم و Seesaws ، که در محدوده ایمن قرار دارند. مناطق در سن مدرسه می توانند تجهیزات چالش برانگیز تری مانند صعود از شبکه ها و نوسانات را با فضای بافر فراوان داشته باشند. برای به حداقل رساندن خطرات برخورد ، تمام ویژگی ها باید از نظر ارگونومیک فاصله داشته باشند.
ادغام چشم انداز یک روند کلیدی در طراحی زمین بازی مدرن است. در حالی که از شاخه های بیش از حد متراکم و شاخ و برگ که مانع دید می شود ، درختان را به صورت استراتژیک ترتیب دهید. سیستم های زهکشی زمین باید از شیب معقول برخوردار باشد تا از ترمیم سریع پس از باران اطمینان حاصل شود. برای اطمینان از ایمنی در شب ، روشنایی باید با فناوری ضد تابش طراحی شود.
تعمیر و نگهداری اغلب نادیده گرفته می شود اما بسیار مهم است. طراحی مدولار جایگزینی جزئی را تسهیل می کند و تمام قطعات اتصال باید به راحتی در دسترس باشند. به طور منظم با بررسی سفتی اتصال دهنده و ثبات ساختاری و ایجاد یک برنامه نگهداری فصلی ، می تواند به طور مؤثر طول عمر یک زمین بازی را گسترش دهد. از طریق برنامه ریزی علمی و ساخت و سازهای دقیق ، زمین های بازی در فضای باز می توانند به فضاهای عمومی ایمن و لذت بخش تبدیل شوند.
